جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ بهشتهايى كه ميرود زير [ درختان ] آن جويها وَ يَجْعَلْ لَكَ قُصُوراً ( 10 ) و ترا كوشكها [ دهد و ] كند . بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ [ نه چنانست كه ايشان ميگويند ] كه ايشان خبر رستخيز مىدروغ شمرند ، وَ أَعْتَدْنا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيراً ( 11 ) و ساختيم ما آن كس را كه دروغ شمرد خبر رستخيز آتشى سوزان . إِذا رَأَتْهُمْ مِنْ مَكانٍ بَعِيدٍ [ آتشى ] كه آن گه كه ايشان را بيند از جايى دور ، سَمِعُوا لَها تَغَيُّظاً وَ زَفِيراً ( 12 ) آواز [ جوش ] آن شنوند و بانگ و زفير . وَ إِذا أُلْقُوا مِنْها مَكاناً ضَيِّقاً و چون ايشان را در دوزخ افكنند « 1 » در آن جايگاه تنك ، مُقَرَّنِينَ [ هر يكى با ديو هم ] گردن بسته ، دَعَوْا هُنالِكَ ثُبُوراً ( 13 ) » بر خويشتن از آن جاى بزارند [ و هلاك خوانند ] . لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً [ فريشتگان گويند : ] امروز بر خويشتن هلاك نه يك بار خوانيد ، وَ ادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً ( 14 ) كه هلاك فراوان خوانيد . قُلْ أَ ذلِكَ خَيْرٌ پيغامبر من گوى آن [ منزل ] به ، أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ يا آن بهشت جاويدى ، الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ آن [ بهشت ] كه وعده دادند پرهيزگاران را ؟ . كانَتْ لَهُمْ جَزاءً وَ مَصِيراً ( 15 ) اين ايشان را پاداش است و جايگاه . لَهُمْ فِيها ما يَشاؤُنَ خالِدِينَ ، ايشانراست در آن هر چه ميخواهند جاويدان ، كانَ عَلى رَبِّكَ وَعْداً مَسْؤُلًا ( 16 ) اين وعده‌ايست [ كه راست كردن آن رهى را بر اللَّه است و ] از اللَّه درخواستنى است و بازخواستنى . وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ روز رستخيز بينگيزيم ايشان را و آنچه مىپرستند فرود از اللَّه از مردمان و فريشتگان ، فَيَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِي هؤُلاءِ گويد [ اللَّه عيسى ( ع ) و عزير ( ع ) و فريشتگان را ] آن شما بوديد كه بى راه كرديد بندگان من ؟ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ( 17 ) يا ايشان خود از راه بيفتادند ؟

--> ( 1 ) نسخهء الف : او كنند .